Laat het gras maar groeien: het ruigtegazon.
Een strak gemaaid egaal groen gazon is een van de meest absurde erfenissen uit het pre-transitie tijdperk: saai, compleet onnatuurlijk, zonder enige ecologische waarde, met een groot afvalprobleem, energieverslindend, onderhoudsintensief. Zelfs kinderen spelen liever op de playstation dan op de palouse!
Wat zou er met deze biljardtafels gebeuren als plots een vreemde ziekte , palousitis, opduikt die alle grasmaaiers en hun bestuurders van de wereld uit helpt? Al deze platte gazons zouden snel een weide vormen, insecten komen terug, er duiken tussen het gras bloemen en kruiden op... Geen bloemenweide zoals je ze kent van de plaatjes, geen klaprozen, noch korenbloemen, daarvoor is de concurrentie van de grassen veel te groot. Wel distels, zuring, netels,...Je strakke gazon wordt een ruigte...wat een ramp! Niet voor de natuur, die doet gewoon wat ze al een eeuwigheid doet: successie. De ruigte is gewoon haar logische stap op haar weg naar de climaxvegetatie, het bos.
Moeten we dan allemaal onze gazon onder de netels laten schieten... Helemaal niet!
De natuur is rijk, heel rijk. Er zijn heel wat planten die zich op dezelfde manier gedragen als netels of distels en die tegelijkertijd heel mooi bloeien en enorme insectenlokkers zijn. Door deze in je gazon in te gaan planten krijg je een kleurrijke ruigte met minimum aan onderhoud. Je laat alles gewoon groeien en kijkt toe hoe je keurige grasjes stilaan overwoekerd geraken door een kleurige wildernis.
Wel niet vlak naast de moestuin plaatsen!
Juist opgestart, en nu alles laten groeien... (damastbloem en vlasleeuwebek)