Jaarstage 2.1 winter

De nieuwe jaarstage speelt zich voornamelijk af in de serre van De Warme Meente. We startten dit kleinschalig lokaal permacultuur-voedselcollectief in het najaar van 2016 op. In De Warme Meente wordt samen getuinierd. We werken er aan de voedselsoevereiniteit van de Faluintjesgemeentes. De serre, onze uitvalsbasis, zal geleidelijk aan uitgroeien tot een ontmoetingsplek waar we samen kunnen koken, eten, spelen en zwemmen.

Inderdaad, je leest het goed: zwemmen! Dankzij de hulp van een grote groep stagiairs, Meenters, serre-eigenaar Jan en schoonzoon Kevin met zijn graafmachine ligt er nu een grote zwemvijver, te midden van de serre. Wat een luxe: een overdekt zwembad van 12m lang én een plodderbadje voor de peuters. In het waterzuiveringssysteem komen eetbare en medicinale waterplanten. De vijver is er niet enkel voor het plezier. Hij doet ook dienst als warmtebatterij. Het water dat stilletjes aan opwarmt, zal deze warmte vasthouden, wat het klimaat in de serre ten goede komt.

Rond de zwemvijver groeven we ‘swales’ of grachten op de hoogtelijnen, om het sproeiwater mooi op het afhellende terrein te houden. Zo kan het in de bodem infiltreren. In de vochtige swales komt een aangepaste moerasbeplanting van oa gember, citroengras, hibiscus,… Voordien stroomde het sproeiwater snel de serre uit en nam het de nutriënten met zich mee.

Achter de swales bouwden we hügelbedden op van herfstbladeren en aarde. Het afstromende water wordt eerst gecapteerd in de swales en vervolgens door de ‘hügelspons’ opgezogen, waar dan op haar beurt de beplanting zal van profiteren.

Er werd een hele reeks moestuinbedjes klaargelegd voor éénjarige groenteteelt, terug volgens de hoogtelijnen. We gaven een aanzet aan de aspergebedden: met z’n allen enkele grachten graven die we vol herfstbladeren stortten. Hier komt de uitgegraven grond terug bovenop. Zo krijgen de aspergekluwens een heerlijk bed van losse, voedselrijke grond.

We hebben samen op een korte tijd heel wat gerealiseerd: een bijzondere start van 2017! Tijdens de volgende jaarstagesessie bouwen we de keuken/ het café van De Warme Meente met een afvalwaterzuivering . Schrijf je nu vlug in! 

Er was eens…

Een hangaar die een serre werd. En een weide die een voedselbos werd. Nagenoeg de ganse Miercrew zakte in december af naar Stabroek voor een fantastische tweedaagse. Het was voor ieder van ons de gedroomde afsluiter van 2016. Er werd gewerkt, gespeeld, gelachen, gebabbeld, getafeld en gedronken. En koekjes… die waren er in overvloed!

Een tuin met veel potentieel. Er werd door de eigenaar reeds heel wat eetbaars aangeplant. Wij bouwden erop verder. In de met folie afgedekte delen plantten we allerlei lekkers: groot en kleinfruit, noten en stikstofbinders. Zeepplanten werden een handje geholpen en vermeerderd. Weldra is dit stuk weiland een heerlijk voedselbos.

Een hangaar van stalen golfplaten ontsierde de tuin. Je kan het afbreken of het transformeren tot iets nuttigs: een serre bijvoorbeeld. En zo geschiedde. We haalden de golfplaten weg, vulden de bestaande houten structuur aan en hingen een gewapende serrefolie in de plaats. We installeerden een recupdeur, zodat de serre en de schuur erachter in verbinding staan met elkaar.

Vele handen maken licht werk. Omdat we toch met een ganse bende waren, braken we maar meteen de betontegels uit de vloer. We creëerden hügelbedden in de serre met vermolmde boomstronken, takken, bladeren en compost. Meteen een mooie aanzet om nieuw leven te laten ontstaan. Te midden van de serre zal de eigenaar een douche installeren. Dat tropisch regenwoud is binnen handbereik!

Een groendak onder de notelaar

Terwijl het buiten bitter koud is en koning Winter twijfelt tussen sneeuw en regen, vinden we voor de finoven de warmte en rust die we nodig hebben. Het uitgelezen moment om wat achterstallig computerwerk in te halen en terug te blikken op enkele projecten die we afgelopen herfst realiseerden.

Op een mooie herfstdag waren we te gast bij Dirk en Frieda, een sympathiek koppel uit Oosterzele. Enkele jaren geleden plaatsten ze een tegelkachel. Daaruit vloeide de bouw van een ruime houtopslag voort. Vervolgens moest op hun tuinberging een groendak komen.

Met een fantastische bende van vrijwilligers en ander ‘gespuis’ gingen we aan de slag. Omdat het zadeldak een behoorlijke helling heeft, bouwden we eerst een raamwerk op het dak om het afschuiven van het substraat te voorkomen. Op termijn, wanneer de planten het substraat flink doorworteld hebben, zal dit raamwerk overbodig blijken. Na het doorgeven van ettelijke honderden- wie weet wel duizenden- emmertjes substraat lag het raamwerk bedolven onder 14cm substraat.

En dan was de tijd van het planten aangebroken. Onder een onverdraagzame notelaar, die juglon afgeeft via zijn bladeren, en in de schaduw van de andere hoogstamfruitbomen, kan je met sedum niet veel doen. Deze vetplanten zijn voornamelijk weggelegd voor daken in de volle zon. We kozen voor een aangepast assortiment van vaste schaduwplanten (zegges, varens,…) en bloembollen.

En zo is, temidden van een grote moestuin en boomgaard, dat enige lapje grijs, ook weer vergroend!